Sen İstanbul'dayken

3 Haziran 2021

 





büsbütün turuncu ışıktan aşk
gözlerinde doğar,
gözlerime düşer.
ne güzel yüreğimi ısıtır
şu rüzgarlı günlerde,
ne güzel derin nefesler aldırır
gülüşünün karşısında.

tutmaya çalıştım,
tutamadım ellerimde taşıdığım bulutları
sanki bindiğin uçak
seni başka ülkelere götürecek
sanki bu ufak ayrılık
onlarca yıla denk gelecekti
bir daha göremeyecektim seni sanki
geldi zaman
sarıldığımız,
kokunu dünyanın en önemli işiymiş gibi
içime çektiğim bu yerden
kalkıp gidiyorsun
şimdi tek mutluluğumu alıyorsun elimden
seni uzun uzun izlemeyi
bakmayı, görmeyi, gülmeyi

güneş batıyor masamızda
dibimdeki dalgaları seçemiyorum
ne yapacağım ben, sen İstanbul'dayken
sen yokken yürümesi bile zor
gri betonlardan farksız masmavi denizler
konuşmalar ve gülüşmeler
kafamı kurcalayan gürültülerden farksız
sen yokken
bir şeyler okuyası
bir şiir düşünesi
hatta hakkını arayası
gelmiyor insanın sen İstanbul'dayken


Umut Karaca