Denge

10 Haziran 2021

 




sabahları değil, gün ortalarında büyüdüğü aklına gelirdi
aklımın almadığı bir kırılganlık alanım var dedim, insanlara karşı
bazı duygularımın dibini sıyırarak geçiriyorum günlerimi.
çocukluğundan ona miras kalan güvensizliği, bu sefer ona hedef oluyor
hissetmekten korkmaktan ziyade,
artık hissettiği için kendine kızgın bir hâle bürünmek
tüm kavgası buydu.

tam zamanında,
güneş bir gün doğmadığında, ona sarı boyalar verecek bir çocuk yakalıyor elini
her gün katlanarak dahasını isteyecek bir sevgiye anlatıyor kendini:
ben olduğum yerde kalmak yerine, büyümenin sancısını çektim,
kendimi sıyırmaya çalışırken kendimden sıyrıldım
kimsenin yaşına değmemeyi onurlu bir hâle getiririm
yaşanmamışlık der, dudak bükersin.
benim köşelerimden dolayı alamayız istediğin şekli,
bundan sonra sadece törpüleniriz.

sen, kendinle başa çıkabilmek için yeni bir düzen kurarsın
eskiye eşit olabilmek için.
kötü zamanlardan sonra iyiyi cennet kılar, abartırsın
ben, saklarım sırtımdaki tedirginlikleri
felaket evhamlarını içimin
sırf gün sonu sen gül diye.
 
Bahar Bulut