tüm ölüler gömülmez

18 Mayıs 2021



bir düş gördüm iki gözün kırpışı arasında
bir kadın vardı düşümdegözlerinden çiçekler ellerinden toprak kokuyordu
kopardım yapraklarını,
sana getirdim
ilk yaprağa bir çocuk sığmıştı
bir çocuğun kimsesiz kalışı
tuttum kolundan,
sardım bırakmadım
ikincisine genç bir kız sığmıştı
genç bir kızın satır arası yaşları
silkeledim ruhunu,
tozlu raflara kaldırdım
üç yapraklıydı çiçek
son yaprağına bir adam sığmıştı
tamamlanamamışlığıyla
ikiye böldüm sevgileri,
birleştirdim
toprağına duaların eşlikçisi aminleri sığdırmıştı
sığdıramadıklarına içerlerdi belki de...
sormadım
anılmadığı her bir güne hesap sorardı
adını yazdırmıştı beyazlıklara
beyazlıklar fersah fersah uzanırdı ellerinden
dünyayı dört saniyede yaratmıştı
yokluğunuysa tek bir ‘ah’a gebe bırakmıştı
bir kadın vardı düşümde
bir kadın ve rüzgar
saçlarım rüzgara teslimdi,
ben saçlarımı hiç kesmedim
saçlarım rüzgara esirdi,
ben saçlarımı hiç okşamadım
saçlarım rüzgara benzerdi,
ben saçlarımı hiç toplamadım
kadın hüzünleri sığdırmıştı toprağına
sığdıramamışlığı benmişim meğer
keşke sorsaydım

Zeynep Hopa