Hayalet Gölgeler

30 Mayıs 2021



Bu sabah kahvaltımı bir şişe kırmızı şarapla yaptım.
Yemeyeceğim,
kimsenin de olmadığı sofralara bir sürü yemek yaptım.
Soğanları doğrarken ağlamadım.
Domatesler rengini bıraksın dediler,
üzerlerine kanımı damlattım.
Fırının çalan zilinden
Sylvia’nın bir şiirine uyandım.
İnanır mısınız
ben artık şiir yazmayı bıraktım.
Duyguların dünyasına düşen her cılız uyak
bir kıymık gibi saplanırken derime
maalesef
birleşen mısralarla içimi toplayamadım.
Sofralar kurmaya başladım salonun en orta yerine ama
yemekler hep arttı.
O masalar,
hep ıssız kaldı.
Salonun ucundaki o küçük abajur
bir hayalet gibi
yalnızca kendi gölgesini yarattı.

Ezgi Naz Aksu