Aynanın Sırrı

23 Mayıs 2021

 



Kalabalıklar içinde bazen
gülüyorsun utangaç,
yaşamın tohumlarını saça saça.
Yalnızken çoğu zaman
dökülüyor ipeksi taneler gözlerinden,
toprağa düşeni yeşertircesine.
Zincirlerini koparan benliğinin
yüzünde açan ateşten tomurcukları,
kırmızı bir gül oluyor ruhunda
alevli isyan koptuğunda bile.
Her yeni günle yeniden
göstermek isterdim sana,
o büyülü sırrını,
aynalardan önce.

Çoğu zaman,
seni aslında
her şeyi bazen,
nasılsa öyle görüyorum,
benliğimi yani.
Aynalarda hatta
bulanık suda bile,
yüzen lotus çiçeğini.
Kapadığımda gözlerimi,
düşlerimin ipekten kozasıyla
incitmeden, sımsıkı sarmalandığını.
Senin de görmeni isterdim,
o büyülü sırrının,
alevli gözlerinde saklı olduğunu.


Ahmet Rıfat İlhan