Olumlama

5 Nisan 2021


satırlarım ıslandı, görüyor musun?
sıyrıldığın her şeyi yanında götürmeni söylemiştim
çarşambalara rağmen
düşeceğimi bilerek attığım her adımda suçlanıyorum
ve arka cebime sığdırdığım utancım

ahlamalar eşliğinde büyütüldüm ben
doğduğum gün söylemiştin
dörde bölünen her bir zaman diliminde,
başı okşayan ellerdeydin
tahine pekmez katılmış sohbetlerde,
otuz dokuz dereceye çıkmış ateşlerdeydin

görseydin, bilirdin
onlar böyledirler,
bilmediklerini sevmezler, taşlarlar
sevdiklerini tanımazlar
önce ellerini uzatır sonra çelme takarlar
görseydin eğer, bilirdin
ve arka cebime sıkıştırılmış çocukluğum

iki çift söze gizledim tüm sevgimi,
anlamazsın, bilirim.
iyi misin diye sorarlar sana
iyi misin?
soruldukça kızarır gökyüzü
geceler sonsuzluğa karışır
tutamayız, bilirim.
kollarının altında hayatımın gölgesi
ve arka cebime sığdırdığım aidiyetim

ellerimde doksan dokuza dayanmış nefesler
sırtımı yasladığım tüm anlara kefilim
tek ayak üzerinde ve dengedeyim
çekiştirdiğin oyuncak bebeğe, kanattığın dizlerine, karşı komşu balkonlarına hasretim
bir düşünceye kafidir iki dudağın
kaç histen ibarettir kırıkların?
senden kalan her sıyrığı olumladım
ve arka cebime sığdırdığım elvedalarım


Zeynep Hopa