Ceviz Kelebeği: Gönül Filizi

12 Nisan 2021



saksıdaki sardunya kadardı yaz
sustuğum yerde koruduklarım var

bir akşamüstü rakısına doldurdum
gelmeyişini/ gelişini/ ihtimalini
günün sonuna karşı hasır taburede
tenimdeki renklerin değişimini izliyorum
sendeki benleri hatırlayıp
birkaçını üzerime yama yapıyorum
döndüğünde alman karşılığında
suskunluğumun yanına saklıyorum

geldin / gittin / geldin / gittin
çicek açtım
toprağa karıştı neşem
nehir kenarına bakan bir bankın yanında
yeşerdim bir kış günü
rüzgar aldı yapraklarımı
tohumumu yanına savurdu
aynı kışın başka bir günü

sizin evin çatısında
yıldızdan tülün altında
sana ilk yenilgimi hediye ediyorum
ben daha çok!

can küçüldükçe sevgi büyürmüş
sesinden duyunca inandım

sen donene kadar
avcumda merhametin
şimdi özlemek sevginin tüm halleri
şimdi beklemek sevmenin tek öğretmeni
şimdi kavuşmak ayrılığın bütün hayali
avcumda toprak

bu
bizi buluşturan o ormana dikilmeyi bekleyen
bir gönül filizlenmesidir


Fotoğraf & Şiir: Rana Mengü