Akşamüstleri

23 Nisan 2021



Bende sevilememenin mahcubiyeti var
Ve yaratılan mahluklarda gurur.
Katran gibi bir ayaza hapsolmuş soğuk da,
Bir otobüs camına yasladığım kafamın içinde binlerce kurgun.
Ne sen geliyorsun ne beni aldırıyorsun.
Uzaklara gidiyorum bu yüzden,
Derinliklerimdeki yarınları yokluyorum.
Öfkemi saran ağaç kavukları,
Yalnızlık özleri,
Partizan aykırılıkları raylara atlama cesaretinden doğan uyrukluk,
Arslanların gözlerindeki ceylana “yaşa!” demek gibi
Sonra yara bağlamış kabuğu kavlatmak…
Kanayacağını bile bile tutunmak gözlerine,
Seslenmek bir boşluğa haykırış…
Göğsüme esir edinmedik gözleri arasam pencerelerde,
Kuşların tüylerini boyasam sevdiğin renlerle mesela,
Yalnızlığı aldatsam varlığınla,
Sıcak savaş ortasında kalmak sonra kurşuna dizilmek vahşice...
Bunlar ne biliyor musun?
Yüreğinin derinliklerinde yer edinememek,
Sevememek tekrar çılgıncasına bir insanı,
Okşayamayacak kadar kıskanmak kedileri…
Şimdi ne yapsam akşamüstleri?
Sahafçıları gezsem asır asır,
Yazılan hatta yazılmamış tüm kitapları okusam,
Göğü didik didik ayıklasam kötülüklerden,
Aya çıksam istediğim vakit,
Özgürce tüm ülkelerde arasam tenhalıkları,
Gördüğüm tüm düşleri kazısam beynime,
Seni bulabilir miyim akşamüstleri?


Semanur Körpe