Kadavralar Düşüyor Omuzlarımdan

8 Mart 2021


kadavralar düşüyor omuzlarımdan
solmuş çiçekler, yalanlar ve geçitler
beni tam on ikiden vuran korkularım
ne zaman doğduğunu fark etmedik güneşin
ve ne zaman battığını içimize iğnelerin
saat başı tabutlar kalkıyor içimden
günaha bulanan ellerin dualar öğretiyor bana

yıkılan duvarlara restorasyon ve kaçık trafolar
tüm meçhul güzeller parmakların gösterdiği yerde
bu evin perdelerine roller kesip diken benim
benim açık bıraktığım kapıların cereyanında üşüyen
ateşe veriyorum kundakladığım bedeni
ruletlerin bedbahtlarına hediye mermiler
benim gövdeme attığım çizikleri elleriyle silen

ihanet kuşatmasından sağ kalan bedenler
borç sevgiler ve geri ödemeli bedelleri kalbimin
öylesine söylenen sözlerin öyleleri
böylesine yaşanılmış senaryonun böylesi
sağ omzumdaki meleğe uzaklaştırma kararı
boğaza çakılan yumruklar ve sancıları bedenin
geçtiğim tüm kaldırımların taşları kırık

karşıma dikilmiş silüetleri siyaha boyuyorum
vernikliyorum çürümüş tüm parçalarımı
dolaba kaldırdığım kabukları naftalinliyorum
satışa çıkanların ilk satılmışı ellerim
kalbim gönüllü cariye aklıma
gözlerim körlüğe özeniyor bir katliamın sonunda
bense çoktan çıkarmış oluyorum çerçevelerden fotoğrafları

Hazal Kebabci