CEVİZ KELEBEĞİ: ÇATLAK

8 Mart 2021


gidişinle bir ev kapandı
bugün

seni görmek için pencereye koşuşlarım
sona erdi
dört ay önce

camının önündeki bitkiler solalı
yaklaşık iki ay

arkaya uzattığım el,
ev arkadaşın tarafından tutulalı
yarım saat

hakkımı ona helal edeli
5
gözlerimiz sulu sulu birbirimize bakalı
2 dakika

kök saldığın toprak:
nefes alalı
yeşilleneli
sevgiyi tadalı
yaklaşık iki ay

sen bizden gideli 12 hafta;
rüzgar yüzüme çarpalı
her vuruşunda;
biraz begonvil
biraz deniz
biraz güneş
ve gözlerini getireli
12 sene

hiçbir şey olmuyor
iki ayda insandan

ama toprak;
kuruyor / çatlıyor /
suya yol açıyor
filizleniyor / yeşeriyor /
kuruyor/ çatlıyor
sonra tekrar
kuruyor / çatlıyor / filizleniyor / yeşeriyor

kuruyor.

ama insan bir arpa boyu yol kat etmiyor
evinden kalbi çıktığında
toprak, tohumuna izin verirmiş

boşluk;
insana izin vermiyor,
kaçmasına yardım etmiyor

duruyorum bende
öylece
gözümü perdesiz pencerene dikmiş
el sallamanı bekliyorum

sen bana: görüşürüz
ben sana: hoşça kal
sen bana: yine gel
ben sana: gitme

ben sana toprak olmaya hazır
ben evimi tohumuna uydurmuş

ben senden
can suyu
bekliyorum


Fotoğraf&Şiir: Rana Mengü