Ceviz Kelebeği: Bir Bahçede Kaybettim Gülümser'i

22 Mart 2021


bir serçe uçurdum
tüyünü avcumda unutsun
dilek şansı doğsun diye

benden kopanları oyuklarıma yama yapmak için
ayaklarımı geri isterim belki
yürüdüğüm yol evinin yolu olmayınca
darılmıştım onlara
kaldırıp attım bir köşesine
bahçemin

ellerimi de isterim sonra
ellerinle kavuşmayınca
dokunduğum çiçeklerin canı kalmamıştı
içimden gelmedi
gömdüm bir köşesine
bahçemin

kulaklarımı isterim bir de
sesinden adımı duyamayınca
çağırılmayı sevmedim
küstüm;
adıma / gel’ e / özledim ‘ e
çıkarıp fırlattım onları da
bahçemde bir yere

gözlerimi;
istesem mi istemesem mi karar veremedim
mavi bir daha o kadar mavi olamazdı
denizin de gökünde rengi
gözlerince çalınmıştı
bahçeme atmadan
bir ağacın dalına iliştirdim

benden kopartılanlar oyduklarıma fazlaydı

serçe geri geldi, tüyünü kanadına taktı
ondan eksilenler bir tüy kadardı
kapandı
benimse;
ne avcumda yemim ne dilek hakkım kaldı

şimdi bölük pörçük
ben’i arıyoruz bahçede

Fotoğraf&Şiir: Rana Mengü