Gemi

27 Şubat 2021

bir geminin iskelesine bağlıydım.
yüzüm nereye doğru büzüşürse,
oraya doğru siper alırdı yelkenler.
ben ufkun ne kadarını görebilirsem,
o kadarına kadar asılırdı.
geminin altındaki zincirlenenler,
ayakta kalabildiğim sürece,
gemi derinliğe meydan okuyabiliyordu.
yüzeyimdeki yaralar ne kadar açıksa,
o kadar güçlüydü toplar.
yüzeyimdeki yaralar ne hızla akıyorsa okyanusa,
o kadar hızlıydı gemi.
akbabalara karşı sağlam durabildikçe,
güverte işini yapabiliyordu.
ben ne kadar ölmeden durabilirsem,
gemi de o kadar yüzeyde durabiliyordu.
ama ben ne zaman ölürsem,
zincirler de o zaman kırılıyordu.

Metehan Öztürk