Dünden Kalan Günlük

 




Yıllardır günlük tutuyordu. Her gece, o gün ne yaptıysa ne düşündüyse üşenmeden tek tek yazardı deftere. Bugün dört kez hapşırdım. Bugün koltuk altımı tıraş ettim. Bugün göğsüm ağrıdı annemi düşünmekten. Bugün bir kadınla buluştum, evliymiş.

Yaşadıkları, gördükleri, yazdıkları yetmedi bir gün. Nasılsa çok zamanı oluyordu uyumadan önce.

Bir sonraki günün tarihini attı sayfanın sağ üst köşesine. "Bugün işe gitmedim," yazdı. "Alarmı kapatıp biraz daha uyudum. Yarım kalan bir romanı bitirdim. Haşlanmış patates yedim. Evde karabiber kalmamış, gidip almaya üşendim."

Ertesi sabah uyanınca gerçekten de gitmedi işe. Dün gece yazdığı şekilde alarmı kapatıp uyudu. Yarım kalan bir romanı bitirdi. Haşlanmış patates yedi. Baharatların arasında karabiber bulamadı.

İyi hissetti.

Her gece, bir sonraki günün günlüğünü yazmaya devam etti. Ne yapacağını önceden bilerek bir ömür yaşadı.

Baran Güzel

KAFKAOKUR, Mart 2020.    Çizim: Oya Başkaya