Son Sefer


ben bu gemiyi bilirdim kaptan
gözlerime bakıp söyle
yoksa benim için son kez mi kalkacak
bugün halatları güvertede az parlak
kadınları soluk tenli balıkları kalkan
miçoları hep ihtiyar yüzleri yusyuvarlak
peşinde kahır rengi köpükler bırakacak

ben bu gemiyi bilirdim kaptan
utanmadan kızarmadan söyle
yoksa benim için son kez mi kalkacak
az daha bekleyiver dümen kaçmaz
haber sal denize bu akşam dalgalanmasın
indir bütün mutlu yolcuları bir sen bir ben
peşinde kefen rengi köpükler bırakırken
bir de mavi benizli yalnızlık kalacak

ben bu gemiyi bilirdim kaptan
kızmayacağım sen söyle
yoksa benim için son kez mi kalkacak
söyle bugün neden deniz kapkara
oradan yarım ekmekle gözyaşlarımın tuzunu uzat
çeyrek bir sevap uğruna
tam günahlarımı arasına koyup martıları doyursam
bu son akşam inanır mısın masumluğuma

ben bu gemiyi bilirdim kaptan
dudaklarından okuyorum söyle
yoksa benim için son kez mi kalkacak
bugün neden yeşil gözlerin uzun bir örtü
mermer güverte neden böylesine az sıcak
gök matem rengi balıklar ağır hasta
toprak kokusu var rüzgârda

ben bu gemiyi bilirdim kaptan
yüzünden akıyor söyle
yoksa benim için son kez mi kalkacak
rotam ötekilerden farklı kimseyi inandıramam
midemde bir bulantı ama değil sallantıdan
gözlerimdeki iki damla yaşı denizden sanma
erzak çantamı balıklara at elveda kaptan

ben bu gemiyi bilirdim kaptan
bu gemi o eski gemi değil
rüzgâr ve dalga beni istediğim yere taşımayacak
dümen farklı yere çevrili karşıdaki kara bir diyar
yeni bir sabaha varamadan batacak
seziyorum ben bu akşam o eski yolcu değilim
gemi düdüğü kısık sesiyle acı acı bağırdığı vakit
kara beni ebediyen konaklamak üzere son kez uğurlayacak

Aysu Altaş

KAFKAOKUR Dergisi, Eylül 2019, Çizim: Miraç Akçelep
2010 · KAFKAOKUR