-2 Derece

Sonbahara kayıtsız kalamayan yapraklar
gibi dökülürlerdi, iki çıplak ağaç…
-2 derece, sokak ıssız, gece.

Meral, soğuktan hissizleşmiş elleriyle bir sigara yaktı ve saçlarını topladı. Olanları düşünürken de aynı hissizliği bekliyordu yüreğinden. Sıraya koymak istiyordu yalnızca yaşananları, belki o zaman anlardı. Ama şu anda yalnızca bir çarpıntı vardı yok sayamadığı. Sigarasından çektiği nefesin gittiği yolu hayal ediyordu, zehrin en hızlı nereye ulaşabileceğini tahmin etmeye çalışırken. Tahminlerinde pek çok kez yanıldığını düşünüp, güldü. Çocukken oynadıkları “hangi elimde” oyununda olduğu gibi bu sefer de yanlış eli seçmişti. Ama artık yanlış seçimlerin üstü kahkahalarla örtülmüyordu, onun yerine derin çukurlar açıyordu. Belki bu çukurları kapatabilecek kadar büyük bir poposu olsaydı, üzerlerine oturup kahkahalarını sürdürebilirdi, kim bilir. Şimdi gerçekten gülüyordu, soğuk havayı içine çeke çeke gülüyordu. Akan gözyaşlarına engel olamayıncaya kadar bu durum sürdü.

27 yıldır hapis olduğu bedeninden kaçabilseydi keşke bu gece… Ruhunda açılan iltihaplı delikten çıkan minik canavarlar ele geçiriyordu çünkü vücudunu. Kalbinin etrafından başlayıp karnına kadar kemiriyorlardı. Hapsolduğu deliğinde, içten içe tükenecekti bekledikçe. “Nasıl” sorusu “neden” ile yarışıyordu zihninde. Neden yapmıştı bunu? Nasıl dokunabilmişti defalarca ikisine birden, farklı vagonlarda ama aynı zaman treninde? Ve o nasıl anlayamamıştı?

Düşünürdü bazen, aldatan insanların haklı nedenlerini anlamaya çalışırdı, aldatılma ihtimalinin hiç aklına gelmediği günlerde. Zaman geçtikçe bir sürü örneğini görmüş ve dinlemişti ama hala ikna değildi. Ve şimdi anlamak her şeyden çok daha zordu. Keşke daha önceden anlayabilseydi ve ikna edebilseydi kendini olabilirliğine. Taşıyamayacağı ağırlıkta bir sırt çantası gibi omuzlarındaydı şimdi gerçekler ve o kendiliğinin kapısını kapayıp, eşiğinden bakmalıydı tüm olan bitene; anlayabilmek ve devam etmek için…

İlişkilerini düşündü. Uzun zamandır birlikte oldukları halde o hiçbir zaman sıkıldığını hissetmemişti. Peki Baran nasıl hissetmişti? Üç yıl uzun bir süreydi, sıkılmış olabilirdi ama bu geçerli bir neden miydi? Pek sayılmaz, bu kadar basit olamazdı. Sorunun yatak odalarında olduğunu da düşünmüyordu. Yalnızca neden onunlaydı, Ceren’le? Eksik olan ne vardı onun tamamladığı? Bu soruyla eşikten içeriye tekrar girmişti. En vahşi soruydu bu kendine sorduğu. Harakirinin ilk darbesi gibiydi, kendinin yalnızca Baran’layken var olan büyük bir parçasını öldürmek üzere artık geri dönülemeyecek bir yola girmişti. Mecazen de olsa onu öldürmek fikri sardı beynini ve bu hoşuna gitti. Yok olsaydı, hatta hiç varolmamış olsaydı zaman şimdi normal hızında akardı. Akar mıydı? O zaman yaşanılan ve paylaşılanlar da var olmamış olmayacak mıydı?

Bir bakışı düşündü, hayat çok keskinken onu törpüleyip zararsız kılan türden ve birer gülümseyiş kalabalık arasından birbirlerine doğru uzattıkları ve yalnızca ikisinin nedenini bildiği. Sonbahara kayıtsız kalamayan yapraklar gibi dökülürlerdi, iki çıplak ağaç… Yapraksızken de birbirlerini isterlerdi. Ne kadar kıymetli ve bir daha asla bulunamayacak gibi. Belki de böyle görmek isteyen yalnızca onun zihniydi ve Baran sadece bir misafirdi. Zaten herkes kendi usulüyle sevmez miydi?

Beynine gömüldükçe, kalbi daha yavaş atmaya başlamıştı sanki. “Neden Ceren?” sorusunun cevabının önemli olmadığını fark etti. İyi ya da kötü, cevap kendisiydi. Olduğu gibi sevmişti, kendi gibi ve sonuçlarını düşünmemişti. Zaten sonuçlarını düşünerek sevilemezdi, öyle değil mi? Her zaman onun yanında olmuş, her zorlukta tereddüt etmeden yükü omuzlarına almıştı ve Baran hiç yorulmamıştı. Belki o da yorulmalıydı… Ve Meral her gece yastığa başını koyduğunda huzurla uyuyacak kadar dürüsttü. Belki de buydu cevap; saydam ve berrak olana alışık olmayan insanoğlu, bununla ne yapacağını bilemeyecek kadar kirlenmişti.

Belki de bir kurtuluş olarak bakmalıydı bu acıya. Kendi duygularını gardiyan yaptığı hapishanesinden kaçış… Şimdi hepsini özgür bırakma vaktiydi. Ve özgürlük biraz da acıdan geçerek gelirdi. 

DEVAM EDECEK
Ad

Behçet Necatigil Cafeka Cansu Cindoruk Cemal Süreya Cemil Meriç Çekiliş Çizim Dalgalar Dava Deniz Feneri Dergi Dergi Hür Tefekkürün Kalesi Didem Esen Didem Madak Dilan Bozyel Dönüşüm Duyuru Ece Ayhan Edebiyat Edward Burne Efkan Oğuz Eleştiri Esra Pulak Ezgi Ayvalı Felsefe Feyza Altun Fotoğraf Franz Kafka Frida Kahlo Fuar Gece Genel Gökhan Coşkun Gregor Samsa Hasan Ali Toptaş Hieronymous Bosch Hilal Kosovalı İkinci Yeni İlan İlhan Berk İllüstrasyon İnceleme İstanbul Janusz Glowacki Jean-Paul Sartre Jones Kadın Kadın Olmak Kafka Okur Kara Kazım Koyuncu Kendine ait Bir Oda Kitap Konuk Yazar Kübra M. Büyükkıyıcı Küçük Prens Kürk Mantolu Madonna Lehçe Leyla Kanber Marc Chagall Marcel Duchamp Mektup Merve Özdolap Mrs. Dalloway Ne Demiş Kafka? Oğuz Atay Orlando Ödül Öykü Özgecan Aslan Pablo Neruda Panait Istrati Po Polsku Poster Röportaj Sabahattin Ali Salvador Dalí Sanat Sayı 1 Sayı 10 Sayı 2 Sayı 3 Sayı 4 Sayı 5 Sayı 6 Selcan Aydın Simone de Beauvoir Simyacı Soma Songül Çolak Sylvia Plath Şiir Tezer Özlü The Metamorphosis Turgut Uyar Tutunamayanlar Tülay Palaz Varoluşçuluk Video Yaşamın Ucuna Yolculuk Yazar
false
ltr
item
KAFKAOKUR: -2 Derece
-2 Derece
-2 Derece
http://4.bp.blogspot.com/-1kE0P-XORlI/UulAz9IKbXI/AAAAAAAAA2k/KUL0HCvKixY/s1600/derece.jpg
http://4.bp.blogspot.com/-1kE0P-XORlI/UulAz9IKbXI/AAAAAAAAA2k/KUL0HCvKixY/s72-c/derece.jpg
KAFKAOKUR
http://www.kafkaokur.com/2014/01/2-derece_29.html
http://www.kafkaokur.com/
http://www.kafkaokur.com/
http://www.kafkaokur.com/2014/01/2-derece_29.html
true
1079892415892661503
UTF-8
Bulunamadı Tümü Devamı Cevap Cevap yok Sil Yazar Anasayfa Sayfalar Gönderiler Tümü Önerilen Etiket Arşiv Ara Tüm gönderiler İsteğiniz yerine getirilemedi Geri dön Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy